« Si tu ne renonces pas, le printemps ne renoncera jamais à venir. » Woody était un jeune if curieux et joyeux, né dans la Forêt du Bonheur. Il avait grandi au gré du vent et pris racine grâce au chant des oiseaux. La forêt était sa maison, et l'espoir son plus fidèle ami. Un jour, les cris d'intrus résonnèrent dans la forêt. Des humains allaient utiliser les ifs pour leurs expériences. Parmi ses branches dépérissantes, Woody défendit la vie et la vitalité. Car il savait que l'espoir surgit toujours au moment le plus inattendu. Et chaque fois que le chant de l'espoir s'élevait, le printemps arrivait. Ce livre est une histoire de patience, de confiance en soi, de vie en harmonie avec la nature, d'apprentissage de la persévérance et d'une fragile résistance qui s'épanouit au cœur même de la nature…

"Eğer siz vazgeçmezseniz, bahar gelmekten hiç vazgeçmeyecek." Woody, Mutluluk Ormanı'nda filizlenmiş meraklı, neşe dolu genç bir porsuk ağacıydı. Rüzgârın fısıltılarıyla büyümüş, kuşların masallarıyla kök salmıştı. Orman onun evi, umut en yakın arkadaşıydı. Günlerden bir gün ormanda davetsiz misafirlerin sesleri yankılandı. İnsanlar porsuk ağaçlarını kendi deneyleri için kullanacaklardı. Kurumaya yüz tutan dallarının arasında, yaşamı ve canlılığı savundu Woody. Çünkü biliyordu ki umut en beklenmedik zamanda gelirdi. Ve umudun şarkısı ne zaman çalmaya başlasa, mevsim bahara dönerdi. Bu kitap; sabretmenin, kendine inanmanın, doğayla uyum içinde yaşamanın, vazgeçmemeyi öğrenmenin ve doğanın kalbinde filizlenen kırılgan bir direnişin masalı...