1990. Été. Chaleur. Les journaux sont bondés. La radio de la police est allumée en permanence. Nelson Mandela est libéré après 27 ans. Une guerre civile éclate au Rwanda, menant au génocide. Le corps d'Adnan Menderes est rapatrié de l'île d'İmralı à Istanbul et inhumé avec les honneurs nationaux dans le mausolée de Topkapı. Çetin Emeç, Turan Dursun et Bahriye Üçok sont assassinés. Le tramway, emblème de la rue İstiklal, est remis en service après 30 ans d'interruption. Windows 3.0 est lancé. Pendant ce temps… Le plus célèbre armateur du pays disparaît sans laisser de traces. Commerce maritime, transport, navires, affaires intercontinentales. Il possédait tout. Son nom : Talip Uzunkaya. D'après le dossier, il a quitté son manoir de Tarabya le samedi 21 avril, vers huit heures du matin. C'était la dernière fois qu'on l'a vu. Ce matin-là, tout le personnel de maison, à l'exception du majordome, était en congé. Le majordome était introuvable. Sa fille a témoigné. Son gendre a témoigné. Ses associés ont témoigné. Personne ne savait où il était passé. Et c'est précisément à ce moment-là… Un dossier est déposé sur le bureau de Mutlu Kavgaz, commissaire adjoint de 25 ans au service des homicides d'Istanbul. Bien que présenté sous forme d'éloges, le message est clair : Si l'affaire n'est pas résolue, tous devront rendre des comptes.

1990. Yaz. Sıcak. Gazetelerin üçüncü sayfaları kalabalık. Polis telsizi susmuyor. Nelson Mandela 27 yıl sonra serbest bırakılıyor. Ruanda'da soykırıma varacak iç savaş patlak veriyor. Adnan Menderes'in naaşı İmralı Adası'ndan İstanbul'a getirilip, Topkapı'da yaptırılan anıt mezara devlet töreniyle defnediliyor. Çetin Emeç, Turan Dursun, Bahriye Üçok öldürülüyor. İstiklal Caddesi'nin simgesi tramvay, 30 yılın ardından hizmete açılıyor. Windows 3.0 piyasaya sürülüyor. Bu sırada... Memleketin en meşhur armatörü sırra kadem basıyor. Deniz ticareti, nakliyat, gemiler, kıtalararası işler. Hepsi onda. Adı Talip Uzunkaya. Dosyaya göre Tarabya'daki köşkünden 21 Nisan Cumartesi sabahı, saat sekiz civarı çıkıyor. Çıkış o çıkış. O sabah uşağı hariç evin tüm çalışanları izinli. Uşak ortada yok. Kızı konuşuyor. Damadı konuşuyor. İş ortakları konuşuyor. Kimse adamın nereye gittiğini bilmiyor. İşte tam bu noktada... İstanbul Cinayet Büro'da, 25 yaşındaki komiser yardımcısı Mutlu Kavgaz'ın masasına bir dosya bırakılıyor. Üzeri övgülerle örtülse de tehdit net: Muamma çözülemezse hesap herkese kesilecek.